نفنوف "برگرفته از روزنامه همشهری"، زيرپوش زنانه- كه نيم آستين و از جنس نخي است- اتك نام دارد و به لباس بلندي كه روي آن پوشيده مي شود، نفنوف گويند. بر روي نفنوف لباس توري شكل بلند و پهني كه در رنگ هاي مختلف- و اغلب سياه- است، پوشيده مي شود كه تا نيمه ساق پا و تا مچ دست ها را مي پوشاند و از پشت گردن گره مي خورد. نام اين پيراهن توري بسيار گشاد و بدون آستين ثوب است و معمولاً زنان روستايي از آن استفاده مي كنند.

پوششهای زنانه "پیراهن"

نفنوف

نفنوف نوعی پیراهن تن کوتاه است که به تنهایی یا در زیر لباسی توری پوشیده می شود...

نفنوف از پارچه های گوناگون و رنگی دوخته می شود و دارای یقه گرد یا هفتی است...

گاهی نفنوف دارای یقه هفتی است که از پشت به وسیله دکمه، بندهای ریسیده شده یا حتی زیپ به هم می آید...

این لباس به جای یقه حتی می تواند دارای دوبنده ای باشد که بر روی سرشانه و در پشت گردن بسته می شود...

نفنوف دارای بالاتنه ای کوتاه و دامنی بلند است که تا پایین ساق را می پوشاند...

گاهی دامن این لباس در جلو دارای چینهای افقی بوده و از پشت لباس کوتاه یا بلندتر است...

چین و شکنهای افقی دامن، لباس را از بدن فاصله داده و  آنرا در پایین تنه دارای جذابیت و موزونی خاصی می کند...

اگر تصمیم پوشیدن لباس توری بر روی نفنوف باشد آنگاه دامن لباس باید قدری به بدن چسبیده تر باشد از این رو باید از چین و شکنهای افقی اجتناب کرد و دست به دامن چینهای عمودی شد تا لباس دارای فرم مناسب شود...

نفنوف از پارچه های نرم نخی دوخته می شود و چنانچه دارای آستین نبوده یا دارای نیم آستین پفی باشد نیاز به پوشیدن زیر پوشی آستین دار در زیر آن احساس می شود...

این زیر پوش می تواند ظریف، نرم و توری باشد یا از پارچه های نخی دوخته شود...

در هر حال زیر پوش مورد استفاده با نفنوف معمولا دارای رنگ یکنواخت در تن و دامن است...

رنگ سفید و مشکی دو رنگ مورد استقبال در مطلب اخیر است...

نفنوف معمولا بدون تزیین افزوده خاصی است و تنها با چین و شکنهای پارچه در دامن یا بالاتنه و بر روی سینه ها این زیبایی آفریده می شود...

نفنوف اما می تواند در بالاتنه دارای منجوق دوزی بوده و طرحهای اسلیمی یا گل و بوته را در پهنه سینه و بر روی یقه به نمایش بگذارد...

این پوشش به نظر می رسد بومی منطقه نباشد اما امروزه در منطقه کم و بیش مورد اقبال بانوان است...

این لباس معمولا در منزل پوشیده می شود اما در گذشته پوشیدن آن بدون چادر در محیط های روستایی معمول و مرسوم بود...

پوشیدن نفنوف دوخته شده از پارچه های طرح دار گلی، آبشاری از گلهای رنگی در قامت ظریف و موزون بانوان این سامان جاری می نماید و در فرود دامن چین و شکن دار این لباس استعاره ای زیبا از بانوی این سامان ترسیم می کند که در فرازهای سوزناک شروه های فایز پری زده این حوالی دستمایه ای برای جاودانگی ابدی است...

از این روست که شاعران این سامان همواره آتش درون خویش را در کمترین ابیات و به زبان گویای دوبیتی خلاصه می کنند تا در واژه هایی غریب آنچه را که با چشم دیده اند سریع و صریح بازگویه کنند...

اینجاست که حزین ترین دل آوازهای انسانی در قالب کلمات و نغمه هایی سوزناک جاری می شود تا ناگفته های همواره انسان را فریاد بزند...

قامت بانوی رشید ماندستان همواره چون نخلهای طوفان دیده این اقلیم برقرار و استوار باد...